Grenzen stellen             

 

   

 

Een van de problemen rond sensitieve kinderen is dat zij hun grenzen niet aan kunnen geven. Vanuit het altijd anderen een plezier willen doen of omdat je niemand voor het hoofd wilt stoten, of omdat je domweg geen "nee" kunt zeggen. Vaak wordt je dan boos op jezelf omdat je je weer opzadelt met extra inspanning voor anderen. Als je graag vriendjes wilt hebben, doe je ontzettend je best aardig gevonden te worden. Je gaat hiervoor tot het uiterste, zelfs over je eigen grenzen. Eigenlijk stond je er niet achter wat je deed, maar toch...

Dit grenzen stellen is ook regelmatig een oorzaak voor gepest worden. Je stelt niet een grens. Je wordt geplaagd en begint te lachen (wat moet je anders?), anderen denken dat je het leuk vindt en gaan nog verder met pesten. Weer lach je. Tot het op een gegeven moment voorbij de grens komt en je een dreun teruggeeft. Dan snapt de omgeving er niets van, het was toch immers leuk, we hebben toch schik gehad? Van de docent krijg je er van langs omdat je spelbreker bent. En dat omdat je niet toonde dat je het spel niet leuk vond.

 

 

onmacht 

je zoekt de grenzen
van wie je bent
en wat je kent 

je zoekt die grenzen
probeert ze te bereiken
te verleggen

je krijgt geen kans 

wat je ook zegt
altijd is er begrip
voor wat je doet

begrip
als je weigert
te doen wat moet

wanneer voel ik
me nou eens veilig 

weten wanneer ik
teruggefloten wordt 

ik daag uit
en krijg geen reaktie 

ik voel onmacht
woede 

wie helpt me
begeleid me

want nu zwem ik rond
en verdrink 

tussen al die
goedbedoelde 
reddingsboeien

van begrip

  

 © Cornel van Noppen
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Home